Норвешка сака да биде „зелена“ земја. Затоа дава субвенции за секој електричен автомобил, па сопствениците на овие „зелени“ возила не плаќаат паркинг никаде, можат да возат по лентата за автобуси, не плаќаат патарини, ниту плаќаат данок за автомобили. Ако го купите автомобилот за компанија, тогаш добивате 50% попуст од државата. Да не заборавиме дека со електричен автомобил Норвежаните не плаќаат ни за скапото гориво, туку за поевтина струја. Колку и да звучат одлично, вакви субвенции не се можни во Македонија, бидејќи од една страна во Македонија нема свест за „зелени“ иницијативи; од друга, македонскиот стандард е многу понизок од норвешкиот за да може да се купи електричен автомобил.

Но, постои и еден парадокс кој и дозволува на Норвешка да биде модел на земја, но и лицемер. Норвешка не е еколошка земја, туку е единствената скандинавска земја која има куп нафта и е еден од најголемите извозници на нафта и природен гас. Тоа заработено богатство и дава можност на Норвешка да се подготвува за иднината. Но, иако звучи како едноставен модел – откопај црно злато и почни да живееш како цар, сепак влијателниот подкаст Freakonomics, чија епизода го инспирираше овој текст, вели дека за да се биде успешна земја треба да биде добро водена, без врска на ресурсите. Лошото владењее, дури и ако имате куп нафта, води кон лоша држава.